fbpx
Wikipedia

1I/ʻOumuamua

1I/ʻOumuamua (Engelse IFA:ʔoʊˌmuːəˈmuːə, Hawaise IFA:ʔowˌmuwəˈmuwə), voorheen bekend as A/2017 U1, is sover bekend die eerste interstellêre voorwerp wat deur die Sonnestelsel beweeg het. Dit is op 19 Oktober 2017 deur die Kanadese sterrekundige Robert Weryk ontdek met die Pan-STARRS-teleskoop in Hawaii, 40 dae nadat dit op 9 September op sy naaste afstand van die Son af was. Dit was toe33 000 000 km van die Aarde af (sowat 85 keer so ver as die Maan) en het reeds weg van die Son af beweeg.

ʻOumuamua

ʻOumuamua op 28 Oktober 2017, afgeneem deur die William Herschel-teleskoop. Dit is die ligbron in die middel van die foto, terwyl die agtergrondsterre strepe maak vanweë die teleskoop se beweging terwyl dit ʻOumuamua volg.
Ontdekking
Ontdek deur Robert Weryk, met die gebruik vanPan-STARRS 1
Datum 19 Oktober 2017
Alternatiewe name1I/2017 U1
Kleinplaneet-kategorie Interstellêre voorwerp
Hiperboliese asteroïde
Etimologie Hawaise term vir "verkenner"
Wentelbaaneienskappe
Epog 2 November 2017 (JD 2458059,5)
Perihelium 0,25534±0,00007 AE
Semihoofas −1,2798±0,0008 AE
Gem. omwentelingspoed 26,33±0,01 km/s (interstellêr)
5,55 AE / jaar
Gem. anomalie 36,425°
Gem. beweging 0° 40m 48.72s / dag
Hellingshoek 122,69°
Lengteligging van stygende nodus 24,599°
Periheliumhoek 241,70°
Fisiese eienskappe
Afmetings 100 - 1 000 m lank
230 × 35 × 35 m
Spektraaltipe: D-tipe asteroïde?
Skynmagnitude 19,7 tot >27,5
Absolute magnitude 22,08±0,445

ʻOumuamua is ’n klein voorwerp, na raming tussen 100 en 1 000 m lank, met sy breedte wat op tussen 35 en 167 m geraam word. Dit het ’n donkerrooi kleur, soortgelyk aan voorwerpe in die buitenste Sonnestelsel. ʻOumuamua het geen tekens van ’n koma getoon nie, al was hy so na aan die Son, maar het niegravitasionele versnelling ondergaan. Hierdie uitwerking word dikwels in ysagtige komete waargeneem, maar ander redes is ook voorgestel. Volgens ’n Nasa-wetenskaplike kan die voorwerp ’n oorblyfsel van ’n verbrokkelde dwaalkomeet (of eksokomeet) wees.

Die voorwerp se rotasiespoed is soortgelyk aan die gemiddelde spoed van asteroïdes in die Sonnestelsel, maar is langwerpiger as die meeste ander natuurlike liggame. ʻOumuamua tuimel in die rondte, eerder as om gladweg te draai, en beweeg so vinnig relatief tot die Son dat daar geen kans is dat dit van elders in die Sonnestelsel af kom nie. Dit beteken ook ʻOumuamua kan nie in ’n wentelbaan om die Son aangetrek word nie en sal dus eindelik die Sonnestelsel verlaat en voortgaan op sy reis deur die interstellêre ruimte. Dit sal rofweg 20 000 jaar duur om die Sonnestelsel te verlaat. Die planeetstelsel van waar ʻOumuamua kom, is onbekend.

Inhoud

ʻOumuamua se hiperboliese wentelbaan deur die Sonnestelsel, met die Son in die middel ()

Omdat dit die eerste voorwerp van sy soort was, het die Internasionale Astronomiese Unie (IAU), wat name aan ruimtevoorwerpe gee, voor ’n probleem te staan gekom. Dit is eers as komeet C/2017 U1 geklassifiseer en later as asteroïde A/2017 U1, omdat dit nie ’n koma gehad het nie.

Nadat onteenseglik bewys is dit kom van buite die Sonnestelsel, is ’n nuwe naam geskep: I, vir Interstellêre voorwerp. Omdat ʻOumuamua die eerste voorwerp was wat as sulks geïdentifiseer is, het dit 1I vooraan sy naam gekry. Daar kan na die voorwerp verwys word as 1I; 1I/2017 U1; 1I/ʻOumuamua of 1I/2017 U1 (ʻOumuamua).

Die naam kom van die Hawaise woord ʻoumuamua, wat "verkenner" beteken (van ʻou, "uitreik", en mua, wat "eerste" beteken en ter wille van nadruk herhaal word), en weerspieël hoe die voorwerp ’n verkenner of boodskapper uit die verre verlede is wat na die mensdom uitreik. Die naam is deur die Pan-STARRS-span gekies.

Waarnemings en gevolgtrekkings oor ʻOumuamua se wentelbaan is hoofsaaklik verkry met data van die Pan-STARRS 1-teleskoop en Kanada-Frankryk-Hawaii-teleskoop, en oor sy samestelling en vorm met data van die Baie Groot Teleskoop en Gemini-Suid-teleskoop in Chili, asook die Keck II-teleskoop in Hawaii. Die data is versamel deur Karen J. Meech, Robert Weryk en hulle kollegas, en hulle bevindings is op 20 November 2017 in die tydskrif Nature gepubliseer. Ná die aankondiging is die Hubble- en Spitzer-ruimteteleskoop ook vir waarnemings ingespan.

ʻOumuamua is klein en donker. Dit is nie met sy perihelium op 9 September 2017 waargeneem nie, omdat dit sy helderheid tot ’n skynbare magnitude van ~13,5 beperk het. Teen einde Oktober het ʻOumuamua reeds verdof tot ’n skynbare magnitude van ~23, en middel Desember 2017 was dit te dof en het dit te vinnig beweeg om selfs met die grootste grondgebaseerde teleskope te bestudeer.

Die SETI-instituut se radioteleskoop het ʻOumuamua bestudeer, maar geen ongewone radioseine waargeneem nie. Ook geen smalbandseine is gevind nie.

Baan

ʻOumuamua se hiperboliese baan deur die Sonnestelsel.

Dit lyk of ʻOumuamua rofweg uit die rigting van Vega in die sterrebeeld Lier kom. Die voorwerp se inkomende bewegingsrigting was 6° vanaf die sonapeks (die rigting van die Son se beweging relatief tot die plaaslike sterre), en dit is die waarskynlikste rigting waaruit voorwerpe van buite die Sonnestelsel ons sal nader. Waarnemings oor twee weke het ’n buitengewoon hiperboliese baan bevestig. Sy snelheid relatief tot die Son wanneer dit in die interstellêre ruimte is, is 26,33 km/s of 94 800 km/h.

ʻOumuamua se snelheid relatief tot die Son
Afstand Datum Snelheid
km/s
2 300 AE 1605 26,34
1 000 AE 1839 26,35
100 AE 2000 26,67
10 AE 2016 29,50
1 AE 9 Augustus 2017 49,67
Perihelium 9 September 2017 87,71
1 AE 10 Oktober 2017 49,67
10 AE 2019 29,51
100 AE 2034 26,65
1 000 AE 2196 26,36
2 300 AE 2430 26,32

Teen middel November 2017 was sterrekundiges seker dit is ’n interstellêre voorwerp. Gebaseer op waarnemings oor 34 dae, is ʻOumuamua se eksentrisiteit 1,2: die grootste wat nog waargeneem is totdat 2I/Borisov in Augustus 2019 ontdek is. ’n Eksentrisiteit van meer as 1 beteken die voorwerp beweeg vinniger as die Son se ontsnappingsnelheid – dit is dus nie aan die Sonnestelsel gebonde nie en kan na die interstellêre ruimte ontsnap. Hoewel ’n eksentrisiteit van effens groter as 1 verkry kan word deur middel van wisselwerkings met planete, is ʻOumuamua se eksentrisiteit so groot dat dit nie vanweë ’n wisselwerking met ’n planeet in die Sonnestelsel kon gewees het nie. Nie eens onontdekte planete in die Sonnestelsel, as hulle sou bestaan, kon verantwoordelik gewees het vir ʻOumuamua se baan of sy snelheid so baie verhoog het nie. Dit kan dus net ’n interstellêre oorsprong hê.

Animasie van ʻOumuamua se beweging deur die Sonnestelsel.

ʻOumuamua het die Sonnestelsel van noord van die vlak van die sonnebaan binnegekom. Die Son se swaartekrag het dit laat versnel todat dit sy maksimum spoed van 87,71 km/s bereik het toe dit op 6 September 2017 suid van die sonnebaan verbybeweeg en skerp noordwaarts gedraai het met sy naaste afstand aan die Son (perihelium) op 9 September (op ’n afstand van 0,255 AE van die Son, dus 17% nader as Mercurius se perihelium). Die voorwerp beweeg nou weg van die Son in die rigting van die sterrebeeld Vlieënde Perd, na ’n verdwyningspunt 66° van die rigting van sy nadering.

Op sy pad weg van die Son het ʻOumuamua op 14 Oktober 2017 binne die wentelbaan van die Aarde beweeg (sowat 0,1616 AE van ons af) en op 1 November verby Mars se wentelbaan. Dit het in Mei 2018 verby Jupiter se wentelbaan beweeg en in Januarie 2019 verby Saturnus s’n. In 2022 sal dit verby Neptunus se wentelbaan beweeg.

Terwyl dit die Sonnestelsel verlaat, sal dit al hoe stadiger beweeg totdat dit ’n snelheid van 26,33 km/s relatief tot die Son bereik, net so vinnig as toe hy die Sonnestelsel genader het. Dit sal die voorwerp rofweg 20 000 jaar neem om die Sonnestelsel heeltemal te verlaat.

Voorkoms, vorm en samestelling

Spektrumdata deur die William Herschel-teleskoop van 4,2 m op 25 Oktober 2017 het gewys ʻOumuamua het geen terreinvoorwerpe nie en is rooi soos voorwerpe in die Kuipergordel. Sy spektrum is soortgelyk aan dié van ’n D-tipe asteroïde.

’n Ligkurwe van 25-27 Oktober 2017 van ’n model met ’n lengte-breedteverhouding van 10:1.

ʻOumuamua roteer om ’n niehoofas, ’n beweging bekend as tuimeling. Dit verduidelik die verskeie rotasieperiodes wat aangeteken is, soos 8,1 uur (±0,42 uur en ±0,02 uur), met ’n ligkurwe-omvang van1,5-2,1 magnitudes, terwyl Meech et al. ’n rotasieperiode van 7,3 uur en ’n ligkurwe-omvang van 2,5 magnitudes aangeteken het. Dit is waarskynlik dat ʻOumuamua in die stelsel van sy oorsprong teen ’n ander liggaam gebots het en tuimelend die ruimte ingeskiet is, en bly tuimel het aangesien die tydskaal vir die einde van hierdie beweging baie lank is – minstens ’n miljard jaar.

'n Kunstenaar se voorstelling van ʻOumuamua.
’n Simulasie van ʻOumuamua wat deur die lug tuimel en die gevolglike ligkurwe. Eintlik is ʻOumuamua net as ’n ligpunt sigbaar; sy vorm hier is van sy ligkurwe afgelei.

Die groot wisselings in die ligkurwe dui aan ʻOumuamua is óf ’n baie langwerpige voorwerp, soortgelyk aan of meer as enige voorwerp in die Sonnestelsel, óf ’n uiters plat voorwerp, ’n pannekoek- of ovaal sferoïde. Die grootte en vorm is egter nie direk waargeneem nie omdat ʻOumuamua net as ’n ligpunt sigbaar is, selfs deur die kragtigste teleskope. As dit sigaarvormig is, kan die verhouding tussen die langste en kortste deel 5:1 of groter wees. As ’n albedo van 10% aanvaar word (wat effens hoër is as dié van ’n tipiese D-tipe asteroïde), en ’n verhouding van 6:1, is ʻOumuamua se afmetings sowat 100-1 000 m × 35-167 m × 35-167 m, met ’n gemiddelde deursnee van sowat 110 m. Volgens die Amerikaanse sterrekundige David Jewitt is die voorwerp fisies onmerkwaardig, buiten vir sy hoogs langwerpige vorm. Bannister et al. het voorgestel dit kan ’n kontakdubbelvoorwerp wees, hoewel dit nie versoenbaar is met sy vinnige rotasie nie. Een spekulasie oor sy vorm is dat dit die gevolg is van ’n gewelddadige voorval (soos ’n botsing of sterontploffing) wat hom uit sy stelsel van oorsprong geskiet het. JPL News het berig ʻOumuamua "is tot ’n kwartmyl (400 m) lank en uiters langwerpig – miskien 10 keer so lank as wat dit breed is".

Volgens ’n 2019-verslag is die beste modelle óf ’n sigaarvorm met ’n verhouding van 1:8 óf ’n skyfvorm met ’n verhouding van 1:6, met laasgenoemde waarskynliker omdat sy rotasie nie ’n spesifieke oeriëntasie verg om die waargenome helderheidsomvang te sien nie.

Waarnemings van sy ligkurwe dui daarop dat die voorwerp saamgestel kan wees uit ’n digte, metaalryke gesteente wat rooi geword het vanweë miljoene jare se blootstelling aan kosmiese strale. Daar word vermoed sy oppervlak bevat toliene, wat bestraalde organiese verbindings is en algemener in voorwerpe in die buitenste Sonnestelsel voorkom; dit kan help om die oppervlak se ouderdom te bereken. Dié moontlikheid word afgelei van spektroskopiese karakteriserings en sy donker en rooi kleur, asook van die verwagte uitwerking van interstellêre straling. Ondanks die gebrek aan ’n koma toe dit naby die Son was, kan dit steeds ys aan die binnekant bevat wat bedek word deur ’n "isolerende mantel wat veroorsaak is deur langtermynblootstelling aan kosmiese strale".

Sterrekundiges skat dat verskeie interstellêre voorwerpe per jaar nes ‘Oumuamua binne die wentelbaan van die Aarde verby die Son beweeg, en dat 10 000 op enige gegewe dag binne die wentelbaan van Neptunus verbybeweeg. As dit reg is, kan dit die geleentheid bied vir die toekomstige bestudering van interstellêre voorwerpe. Met ons huidige ruimtetegnologie sal nabybesoeke en omwentelings egter uitdagend wees weens hulle groot snelhede, maar nie onmoontlik nie.

Op 27 November 2018 het die sterrekundige Avi Loeb van die Harvard-universiteit en ’n voorgraadse student, Amir Siraj, ’n soektog voorgestel na ‘Oumuamua-agtige voorwerpe wat in die Sonnestelsel vasgevang is vanweë ’n verlies aan wentelenergie deur ’n wisselwerking met Jupiter. Hulle het sentourkandidate, soos 2017 SV13 en 2018 TL6, voorgestel as moontlike interstellêre voorwerpe wat hier vasgevang is en dalk besoek kan word.

2I/Borisov is op 30 Augustus 2019 ontdek en is gou as ’n interstellêre komeet geëien. Dit het die Sonnestelsel uit die rigting van die sterrebeeld Kassiopeia binnegekom en sal perihelium (sy naaste afstand aan die Son) op 8 Desember 2019 bereik.

Harvard-sterrekundiges meen materie – en moontlik dormante spore – kan oor groot afstande uitgeruil word. Die waarneming van ‘Oumuamua wat deur die binneste Sonnestelsel beweeg, bevestig die moontlikheid van ’n materiële skakel met eksoplanetêre stelsels.

  1. Bonnell, Jerry; Nemiroff, Robert (3 November 2017). . Astronomy Picture of the Day (in Engels). vanaf die oorspronklike op 17 Junie 2019. Besoek op13 Maart 2019.
  2. . Minor Planet Center (in Engels). International Astronomical Union. 6 November 2017. vanaf die oorspronklike op 8 Januarie 2020. Besoek op6 November 2017.
  3. . JPL Small-Body Database. Jet Propulsion Laboratory. Geargiveer vanaf op 22 November 2017. Besoek op25 Oktober 2017.
    JPL 1 (Solution date: 2017-Oct-24)
    JPL 10 (Solution date: 2017-Nov-03)
    JPL 14 (Solution date: 2017-Nov-21)
  4. Rafikov, Roman R. (20 September 2018). "Spin Evolution and Cometary Interpretation of the Interstellar Minor Object 1I/2017 ʻOumuamua". [astro-ph.EP].
  5. Skibba, Ramin (10 Oktober 2018). . Quanta Magazine (in Engels). vanaf die oorspronklike op 27 April 2020. Besoek op10 Oktober 2018.
  6. . Bill Gray of Project Pluto. 26 Oktober 2017. Besoek op26 Oktober 2017.
  7. Cofield, Calia (14 November 2018). . Nasa (in Engels). vanaf die oorspronklike op 15 April 2020. Besoek op14 November 2018.
  8. Watzke, Megan (20 Oktober 2018). . SciTechDaily.com (in Engels). vanaf die oorspronklike op 16 Oktober 2019. Besoek op20 Oktober 2018.
  9. Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics (22 Oktober 2018). . Phys.org. Besoek op22 Oktober 2018.
  10. Jewitt, D.; Luu, J.; Rajagopal, J.; Kotulla, R.; Ridgway, S.; Liu, W.; Augusteijn, T. (30 November 2017). "Interstellar Interloper 1I/2017 U1: Observations from the NOT and WIYN Telescopes". The Astrophysical Journal Letters. 850 (2): L36. arXiv:. Bibcode:. doi:.
  11. National Optical Astronomy Observatory (15 November 2017). . Persberig. Archived from on 16 November 2017. . Besoek op 15 November 2017.
  12. Meech, Karen; et al. (8 November 2017). (PDF). STScI – Space Telescope Science Institute. Besoek op15 November 2017.
  13. Carlisle, Camille M. (12 Maart 2019). . Salon (in Engels). vanaf die oorspronklike op 19 Maart 2020. Besoek op12 Maart 2019.
  14. Micheli, M.; et al. (2018). "Non-gravitational acceleration in the trajectory of 1I/2017 U1 (ʻOumuamua)". Nature. 559 (7713): 223–226. Bibcode:. doi:. PMID .
  15. Królikowska, Małgorzata; Dybczyński, Piotr A. (1 Oktober 2013). "Near-parabolic comets observed in 2006–2010. The individualized approach to 1/a-determination and the new distribution of original and future orbits". Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 435 (1): 440–459. arXiv:. Bibcode:. doi:. ISSN .
  16. Williams, Matt (2 November 2018). . Universe Today. Besoek op2 November 2018.
  17. Bialy, Shmuel; Loeb, Abraham (26 Oktober 2018). "Could Solar Radiation Explain ʻOumuamua's Peculiar Acceleration?". The Astrophysical Journal. 868: L1. arXiv:. doi:.
  18. Loeb, Abraham (26 September 2018). . Scientific American (in Engels). vanaf die oorspronklike op 27 April 2020. Besoek op26 September 2018.
  19. Williams, Matt (1 Februarie 2019). . Universe Today. Besoek op2 Februarie 2019.
  20. Sekanina, Zdenek (31 Januarie 2019). "1I/'Oumuamua As Debris Of Dwarf Interstellar Comet That Disintegrated Before Perihelion". [astro-ph.EP].
  21. Wall, Mike (16 November 2017). . Scientific American (in Engels) – via Space.com.
  22. Morrison, David (Maart–April 2018). "Interstellar Visitor: The Strange Asteroid from a Faraway System". Skeptical Inquirer. 42 (2): 5–6.CS1 maint: date format (link)
  23. . Persberig. 20 November 2017. . Besoek op 28 November 2017.
  24. Meech, K.J.; et al. (20 November 2017). "A brief visit from a red and extremely elongated interstellar asteroid". Nature. 552 (7685): 378–381. Bibcode:. doi:. PMID .
  25. Rincon, Paul (20 November 2017). . BBC News (in Engels). vanaf die oorspronklike op 8 April 2020. Besoek op20 November 2017.
  26. . Jet Propulsion Laboratory (in Engels). 20 November 2017. vanaf die oorspronklike op 10 Maart 2020. Besoek op20 Desember 2017.
  27. Ian Sample (11 Desember 2017). . The Guardian (in Engels). vanaf die oorspronklike op 25 April 2020. Besoek op12 Desember 2017.
  28. Bannister, M.T.; Schwamb, M.E. (2017). "Col-OSSOS: Colors of the Interstellar Planetesimal 1I/2017 U1 in Context with the Solar System". The Astrophysical Journal. 851 (2): L38. arXiv:. Bibcode:. doi:. As its albedo is unknown, we do not describe 1I/‘Oumuamua as consistent with Tholen (1984) P type.
  29. . Minor Planet Center (in Engels). International Astronomical Union. vanaf die oorspronklike op 4 Januarie 2018. Besoek op9 November 2017.
  30. Billings, Lee (11 December 2017). . Scientific American. Besoek op12 Desember 2017. So far limited observations of ‘Oumuamua, using facilities such as the SETI Institute’s Allen Telescope Array, have turned up nothing.
  31. Enriquez, J. E. (9 Januarie 2018). "Breakthrough Listen Observations of 1I/ʻOumuamua with the GBT". Research Notes of the American Astronomical Society. 2 (1): 9. arXiv:. Bibcode:. doi:.
  32. Wenz, John (22 November 2017). . Astronomy.
  33. Overbye, Dennis (22 November 2017). . The New York Times (in Engels). vanaf die oorspronklike op 17 April 2020. Besoek op23 November 2017.
  34. Beatty, Kelly (25 Oktober 2017). (in Engels). Sky & Telescope. vanaf die oorspronklike op 1 Januarie 2020. Besoek op25 Oktober 2017.
  35. Seidel, Jamie (26 Oktober 2017). . The New Zealand Herald.
  36. Hein, A.M.; Perakis, N.; Long, K.F.; Crowl, A.; Eubanks, M.; Kennedy, R.G., III; Osborne, R. (2017). "Project Lyra: Sending a Spacecraft to 1I/ʻOumuamua (former A/2017 U1), the Interstellar Asteroid". [physics.space-ph].
  37. . Solar System Dynamics Group. JPL. Resultate verkry met die JPL Horizons On-Line Ephemeris System met Soln.date: 2017-Nov-21. Observer Location: "@sun" / Table settings: "20. Observer range & range-rate", "22. Speed wrt Sun & observer". At perihelion deldot=0.0 km/s and VmagSn=87 km/s
  38. Clark, Stuart (20 November 2017). . The Guardian (in Engels). vanaf die oorspronklike op 25 April 2020. Besoek op21 November 2017. Astronomers are now certain that the mysterious object detected hurtling past our Sun last month is indeed from another solar system. They have named it 1I/2017 U1 (ʻOumuamua) and estimate it could be one of 10,000 others lurking undetected in our cosmic neighbourhood.
  39. . JPL Small-Body Database. Jet Propulsion Laboratory. Besoek op26 Oktober 2017.
  40. Wright, Jason T.; Jones, Hugh R.A. (2018). "On Distinguishing Interstellar Objects Like ʻOumuamua From Products of Solar System Scattering". Research Notes of the AAS. 1 (1): 38. arXiv:. Bibcode:. doi:.
  41. de la Fuente Marcos, Carlos; de la Fuente Marcos, Raúl; Aarseth, Sverre J. (2018). "Where the Solar system meets the solar neighbourhood: patterns in the distribution of radiants of observed hyperbolic minor bodies". Monthly Notices of the Royal Astronomical Society Letters. 476 (1): L1–L5. arXiv:. Bibcode:. doi:.
  42. . Nasa. 20 November 2017. vanaf die oorspronklike op 18 Desember 2019. Besoek op21 November 2017.
  43. Fraser, W.C.; Pravec, P.; Fitzsimmons, A.; Lacerda, P.; Bannister, M.T.; Snodgrass, C.; Smolić, I. (9 Februarie 2018). . Nature Astronomy. 2 (5): 383–386. arXiv:. Bibcode:. doi:.
  44. Drahus, M.; Guzik, P.; Waniak, W.; Handzlik, B.; Kurowski, S.; Xu, S. (1 Desember 2017). "Tumbling motion of 1I/ʻOumuamua reveals body's violent past". [astro-ph.EP].
  45. Bolin, B.T.; et al. (2017). "APO Time Resolved Color Photometry of Highly-Elongated Interstellar Object 1I/ʻOumuamua". The Astrophysical Journal. 852 (1): L2. arXiv:. Bibcode:. doi:.
  46. Meech, Karen (20 November 2017). . ESO (in Engels). European Southern Observatory. vanaf die oorspronklike op 19 Desember 2019. Besoek op21 November 2017.
  47. . Jonathan Amos, BBC News, 11 Februarie 2018.
  48. Belton, M.J.S. (10 April 2018). "The Excited Spin State of 1I/2017 U1 'Oumuamua". The Astrophysical Journal. 856 (2): L21. arXiv:. Bibcode:. doi:. We find that ‘Oumuamua is "cigar-shaped"', if close to its lowest rotational energy, and an extremely oblate spheroid if close to its highest energy state for its total angular momentum.
  49. Thomas, C. A.; Trilling, D. E.; Emery, J. P.; Mueller, M.; Hora, J. L.; Benner, L. A. M.; Bhattacharya, B.; Bottke, W. F.; Chesley, S. (1 September 2011). "ExploreNEOs. V. Average Albedo by Taxonomic Complex in the Near-Earth Asteroid Population". The Astronomical Journal. 142 (3): 85. Bibcode:. doi:. ISSN .
  50. Sergey Mashchenko
  51. Voosen, Paul (20 November 2017). . Science. doi:. Besoek op30 November 2017.
  52. O'Neill, Ian (20 November 2017). . Space.com (in Engels). vanaf die oorspronklike op 25 April 2020. Besoek op30 November 2017.
  53. Williams, Matt (20 November 2017). . Universe Today. Besoek op20 Desember 2017. It’s dark and reddened surface is also an indication of tholins, which are the result of organic molecules (like methane) being irradiated by cosmic rays for millions of years.
  54. Williams, Matt (24 November 2017). . Universe Today. Besoek op20 Desember 2017. It was also determined to be rocky and metal rich, and to contain traces of tholins – organic molecules that have been irradiated by UV radiation. Ook hier: by Phys.org
  55. Fitzsimmons, A.; et al. (18 December 2017). . Nature Astronomy. 2 (2): 133. arXiv:. Bibcode:. doi:. The discovery epoch photometry implies a highly elongated body with radii of ∼200×20 m when a comet-like geometric albedo of 0.04 is assumed. Here we report spectroscopic characterisation of ʻOumuamua, finding it to be variable with time but similar to organically rich surfaces found in the outer Solar System. The observable ISO population is expected to be dominated by comet-like bodies in agreement with our spectra, yet the reported inactivity implies a lack of surface ice. We show this is consistent with predictions of an insulating mantle produced by long-term cosmic ray exposure. An internal icy composition cannot therefore be ruled out by the lack of activity, even though ʻOumuamua passed within 0.25 au of the Sun.
  56. Fraser, Wesley (11 Februarie 2018). . Onderhoud met Chris Lintott. BBC.
  57. Seligman, Darryl; Laughlin, Gregory (12 April 2018). "The Feasibility and Benefits of in situ Exploration of ʻOumuamua-like Objects". The Astronomical Journal. 155 (5): 217. arXiv:. Bibcode:. doi:.
  58. Siraj, Amir; Loeb, Abraham (2019). "Identifying Interstellar Objects Trapped in the Solar System through Their Orbital Paramteters". The Astrophysical Journal. 872: L10. arXiv:. doi:.
  59. Koren, Marina (23 Januarie 2019). . The Atlantic (in Engels). vanaf die oorspronklike op 9 Januarie 2020. Besoek op23 Januarie 2019.
  60. Siraj, Amir; Loeb, Abraham (29 November 2018). "Identifying Interstellar Objects Trapped in the Solar System through Their Orbital Parameters". Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 000: L10. arXiv:. doi:.
  61. Reuell, Peter (8 Julie 2019). . Harvard Gazette (in Engels). vanaf die oorspronklike op 25 April 2020. Besoek op29 September 2019.
  • . Nasa.gov.
  • vanaf 31 Oktober 2017. SETI-instituut by Facebook Live.
  • op YouTube (tyd 3:31 min.)
  • . Caltech.edu. Geargiveer vanaf op 1 November 2019. Besoek op17 Oktober 2019. – Proposal #13249
  • . Exoplanet.eu. Geargiveer vanaf op 8 November 2017. Besoek op17 Oktober 2019.
  • by die JPL Small-Body Database
  • Wikimedia Commons het meer media in die kategorie 1I/ʻOumuamua.
  • Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia

1I/ʻOumuamua
ʻoumuamua, taal, wysig, aangestuur, vanaf, ʻoumuamua, engelse, ʔoʊˌmuːəˈmuːə, hawaise, ʔowˌmuwəˈmuwə, voorheen, bekend, 2017, sover, bekend, eerste, interstellêre, voorwerp, deur, sonnestelsel, beweeg, oktober, 2017, deur, kanadese, sterrekundige, robert, wery. 1I ʻOumuamua Taal Hou dop Wysig Aangestuur vanaf ʻOumuamua 1I ʻOumuamua Engelse IFA ʔoʊˌmuːeˈmuːe Hawaise IFA ʔowˌmuweˈmuwe voorheen bekend as A 2017 U1 is sover bekend die eerste interstellere voorwerp wat deur die Sonnestelsel beweeg het Dit is op 19 Oktober 2017 deur die Kanadese sterrekundige Robert Weryk ontdek met die Pan STARRS teleskoop in Hawaii 40 dae nadat dit op 9 September op sy naaste afstand van die Son af was Dit was toe 33 000 000 km van die Aarde af sowat 85 keer so ver as die Maan en het reeds weg van die Son af beweeg ʻOumuamua ʻOumuamua op 28 Oktober 2017 afgeneem deur die William Herschel teleskoop Dit is die ligbron in die middel van die foto terwyl die agtergrondsterre strepe maak vanwee die teleskoop se beweging terwyl dit ʻOumuamua volg 1 OntdekkingOntdek deur Robert Weryk met die gebruik van Pan STARRS 1Datum 19 Oktober 2017Alternatiewe name1I 2017 U1 2 Kleinplaneet kategorie Interstellere voorwerp 2 Hiperboliese asteroide 3 4 5 Etimologie Hawaise term vir verkenner 2 Wentelbaaneienskappe 3 Epog 2 November 2017 JD 2458059 5 Perihelium 0 2553 4 0 0000 7 AESemihoofas 1 2798 0 0008 AEGem omwentelingspoed 26 33 0 01 km s intersteller 6 5 55 AE jaarGem anomalie 36 425 Gem beweging 0 40m 48 72s dagHellingshoek 122 69 Lengteligging van stygende nodus 24 599 Periheliumhoek 241 70 Fisiese eienskappeAfmetings 100 1 000 m lank 7 8 9 230 35 35 m 10 11 Spektraaltipe D tipe asteroide 10 Skynmagnitude 19 7 tot gt 27 5 6 12 Absolute magnitude 22 08 0 445 3 ʻOumuamua is n klein voorwerp na raming tussen 100 en 1 000 m lank met sy breedte wat op tussen 35 en 167 m geraam word 7 Dit het n donkerrooi kleur soortgelyk aan voorwerpe in die buitenste Sonnestelsel ʻOumuamua het geen tekens van n koma getoon nie al was hy so na aan die Son maar het niegravitasionele versnelling ondergaan 13 14 Hierdie uitwerking word dikwels in ysagtige komete waargeneem 14 15 maar ander redes is ook voorgestel 16 17 18 Volgens n Nasa wetenskaplike kan die voorwerp n oorblyfsel van n verbrokkelde dwaalkomeet of eksokomeet wees 19 20 Die voorwerp se rotasiespoed is soortgelyk aan die gemiddelde spoed van asteroides in die Sonnestelsel maar is langwerpiger as die meeste ander natuurlike liggame ʻOumuamua tuimel in die rondte eerder as om gladweg te draai en beweeg so vinnig relatief tot die Son dat daar geen kans is dat dit van elders in die Sonnestelsel af kom nie Dit beteken ook ʻOumuamua kan nie in n wentelbaan om die Son aangetrek word nie en sal dus eindelik die Sonnestelsel verlaat en voortgaan op sy reis deur die interstellere ruimte Dit sal rofweg 20 000 jaar duur om die Sonnestelsel te verlaat Die planeetstelsel van waar ʻOumuamua kom is onbekend Inhoud 1 Naam 2 Waarnemings 2 1 Baan 2 2 Voorkoms vorm en samestelling 3 Ander interstellere voorwerpe 4 Sien ook 5 Verwysings 6 Eksterne skakelsNaam Wysig ʻOumuamua se hiperboliese wentelbaan deur die Sonnestelsel met die Son in die middel animasie Omdat dit die eerste voorwerp van sy soort was het die Internasionale Astronomiese Unie IAU wat name aan ruimtevoorwerpe gee voor n probleem te staan gekom Dit is eers as komeet C 2017 U1 geklassifiseer en later as asteroide A 2017 U1 omdat dit nie n koma gehad het nie Nadat onteenseglik bewys is dit kom van buite die Sonnestelsel is n nuwe naam geskep I vir Interstellere voorwerp Omdat ʻOumuamua die eerste voorwerp was wat as sulks geidentifiseer is het dit 1I vooraan sy naam gekry Daar kan na die voorwerp verwys word as 1I 1I 2017 U1 1I ʻOumuamua of 1I 2017 U1 ʻOumuamua 2 Die naam kom van die Hawaise woord ʻoumuamua wat verkenner beteken 2 van ʻou uitreik en mua wat eerste beteken en ter wille van nadruk herhaal word 2 en weerspieel hoe die voorwerp n verkenner of boodskapper uit die verre verlede is wat na die mensdom uitreik Die naam is deur die Pan STARRS span gekies 21 Waarnemings WysigWaarnemings en gevolgtrekkings oor ʻOumuamua se wentelbaan is hoofsaaklik verkry met data van die Pan STARRS 1 teleskoop 22 en Kanada Frankryk Hawaii teleskoop en oor sy samestelling en vorm met data van die Baie Groot Teleskoop en Gemini Suid teleskoop in Chili 23 asook die Keck II teleskoop in Hawaii Die data is versamel deur Karen J Meech Robert Weryk en hulle kollegas en hulle bevindings is op 20 November 2017 in die tydskrif Nature gepubliseer 24 25 Na die aankondiging is die Hubble en Spitzer ruimteteleskoop ook vir waarnemings ingespan 26 27 ʻOumuamua is klein en donker Dit is nie met sy perihelium op 9 September 2017 waargeneem nie omdat dit sy helderheid tot n skynbare magnitude van 13 5 beperk het 28 Teen einde Oktober het ʻOumuamua reeds verdof tot n skynbare magnitude van 23 29 en middel Desember 2017 was dit te dof en het dit te vinnig beweeg om selfs met die grootste grondgebaseerde teleskope te bestudeer 23 Die SETI instituut se radioteleskoop het ʻOumuamua bestudeer maar geen ongewone radioseine waargeneem nie 30 Ook geen smalbandseine is gevind nie 31 Baan Wysig ʻOumuamua se hiperboliese baan deur die Sonnestelsel Dit lyk of ʻOumuamua rofweg uit die rigting van Vega in die sterrebeeld Lier kom 32 33 34 35 Die voorwerp se inkomende bewegingsrigting was 6 vanaf die sonapeks die rigting van die Son se beweging relatief tot die plaaslike sterre en dit is die waarskynlikste rigting waaruit voorwerpe van buite die Sonnestelsel ons sal nader 34 36 Waarnemings oor twee weke het n buitengewoon hiperboliese baan bevestig 3 24 Sy snelheid relatief tot die Son wanneer dit in die interstellere ruimte is is 26 33 km s of 94 800 km h ʻOumuamua se snelheid relatief tot die Son 37 Afstand Datum Snelheid km s2 300 AE 1605 26 341 000 AE 1839 26 35100 AE 2000 26 6710 AE 2016 29 501 AE 9 Augustus 2017 49 67Perihelium 9 September 2017 87 71 6 1 AE 10 Oktober 2017 49 6710 AE 2019 29 51100 AE 2034 26 651 000 AE 2196 26 362 300 AE 2430 26 32 Teen middel November 2017 was sterrekundiges seker dit is n interstellere voorwerp 38 Gebaseer op waarnemings oor 34 dae is ʻOumuamua se eksentrisiteit 1 2 die grootste wat nog waargeneem is 39 6 totdat 2I Borisov in Augustus 2019 ontdek is n Eksentrisiteit van meer as 1 beteken die voorwerp beweeg vinniger as die Son se ontsnappingsnelheid dit is dus nie aan die Sonnestelsel gebonde nie en kan na die interstellere ruimte ontsnap Hoewel n eksentrisiteit van effens groter as 1 verkry kan word deur middel van wisselwerkings met planete is ʻOumuamua se eksentrisiteit so groot dat dit nie vanwee n wisselwerking met n planeet in die Sonnestelsel kon gewees het nie Nie eens onontdekte planete in die Sonnestelsel as hulle sou bestaan kon verantwoordelik gewees het vir ʻOumuamua se baan of sy snelheid so baie verhoog het nie Dit kan dus net n interstellere oorsprong he 40 41 Animasie van ʻOumuamua se beweging deur die Sonnestelsel ʻOumuamua het die Sonnestelsel van noord van die vlak van die sonnebaan binnegekom Die Son se swaartekrag het dit laat versnel todat dit sy maksimum spoed van 87 71 km s bereik het toe dit op 6 September 2017 suid van die sonnebaan verbybeweeg en skerp noordwaarts gedraai het met sy naaste afstand aan die Son perihelium op 9 September op n afstand van 0 255 AE van die Son dus 17 nader as Mercurius se perihelium 42 6 Die voorwerp beweeg nou weg van die Son in die rigting van die sterrebeeld Vlieende Perd na n verdwyningspunt 66 van die rigting van sy nadering Op sy pad weg van die Son het ʻOumuamua op 14 Oktober 2017 binne die wentelbaan van die Aarde beweeg sowat 0 1616 AE van ons af en op 1 November verby Mars se wentelbaan 42 34 3 Dit het in Mei 2018 verby Jupiter se wentelbaan beweeg en in Januarie 2019 verby Saturnus s n In 2022 sal dit verby Neptunus se wentelbaan beweeg 42 Terwyl dit die Sonnestelsel verlaat sal dit al hoe stadiger beweeg totdat dit n snelheid van 26 33 km s relatief tot die Son bereik net so vinnig as toe hy die Sonnestelsel genader het 6 Dit sal die voorwerp rofweg 20 000 jaar neem om die Sonnestelsel heeltemal te verlaat Voorkoms vorm en samestelling Wysig Spektrumdata deur die William Herschel teleskoop van 4 2 m op 25 Oktober 2017 het gewys ʻOumuamua het geen terreinvoorwerpe nie en is rooi soos voorwerpe in die Kuipergordel Sy spektrum is soortgelyk aan die van n D tipe asteroide 10 n Ligkurwe van 25 27 Oktober 2017 van n model met n lengte breedteverhouding van 10 1 ʻOumuamua roteer om n niehoofas n beweging bekend as tuimeling 43 44 Dit verduidelik die verskeie rotasieperiodes wat aangeteken is soos 8 1 uur 0 42 uur 28 en 0 02 uur 45 met n ligkurwe omvang van 1 5 2 1 magnitudes 45 terwyl Meech et al n rotasieperiode van 7 3 uur en n ligkurwe omvang van 2 5 magnitudes aangeteken het 46 Dit is waarskynlik dat ʻOumuamua in die stelsel van sy oorsprong teen n ander liggaam gebots het en tuimelend die ruimte ingeskiet is en bly tuimel het aangesien die tydskaal vir die einde van hierdie beweging baie lank is minstens n miljard jaar 43 47 n Kunstenaar se voorstelling van ʻOumuamua n Simulasie van ʻOumuamua wat deur die lug tuimel en die gevolglike ligkurwe Eintlik is ʻOumuamua net as n ligpunt sigbaar sy vorm hier is van sy ligkurwe afgelei Die groot wisselings in die ligkurwe dui aan ʻOumuamua is of n baie langwerpige voorwerp soortgelyk aan of meer as enige voorwerp in die Sonnestelsel 28 45 of n uiters plat voorwerp n pannekoek of ovaal sferoide 48 Die grootte en vorm is egter nie direk waargeneem nie omdat ʻOumuamua net as n ligpunt sigbaar is selfs deur die kragtigste teleskope As dit sigaarvormig is kan die verhouding tussen die langste en kortste deel 5 1 of groter wees 43 As n albedo van 10 aanvaar word wat effens hoer is as die van n tipiese D tipe asteroide 49 en n verhouding van 6 1 is ʻOumuamua se afmetings sowat 100 1 000 m 35 167 m 35 167 m 7 8 9 10 11 met n gemiddelde deursnee van sowat 110 m 10 11 Volgens die Amerikaanse sterrekundige David Jewitt is die voorwerp fisies onmerkwaardig buiten vir sy hoogs langwerpige vorm 11 Bannister et al het voorgestel dit kan n kontakdubbelvoorwerp wees 28 hoewel dit nie versoenbaar is met sy vinnige rotasie nie 25 Een spekulasie oor sy vorm is dat dit die gevolg is van n gewelddadige voorval soos n botsing of sterontploffing wat hom uit sy stelsel van oorsprong geskiet het 25 JPL News het berig ʻOumuamua is tot n kwartmyl 400 m lank en uiters langwerpig miskien 10 keer so lank as wat dit breed is 26 27 Volgens n 2019 verslag 50 is die beste modelle of n sigaarvorm met n verhouding van 1 8 of n skyfvorm met n verhouding van 1 6 met laasgenoemde waarskynliker omdat sy rotasie nie n spesifieke oerientasie verg om die waargenome helderheidsomvang te sien nie Waarnemings van sy ligkurwe dui daarop dat die voorwerp saamgestel kan wees uit n digte metaalryke gesteente wat rooi geword het vanwee miljoene jare se blootstelling aan kosmiese strale 25 51 52 Daar word vermoed sy oppervlak bevat toliene wat bestraalde organiese verbindings is en algemener in voorwerpe in die buitenste Sonnestelsel voorkom dit kan help om die oppervlak se ouderdom te bereken 53 54 Die moontlikheid word afgelei van spektroskopiese karakteriserings en sy donker en rooi kleur 53 55 asook van die verwagte uitwerking van interstellere straling 55 Ondanks die gebrek aan n koma toe dit naby die Son was kan dit steeds ys aan die binnekant bevat wat bedek word deur n isolerende mantel wat veroorsaak is deur langtermynblootstelling aan kosmiese strale 55 Ander interstellere voorwerpe WysigSterrekundiges skat dat verskeie interstellere voorwerpe per jaar nes Oumuamua binne die wentelbaan van die Aarde verby die Son beweeg 42 en dat 10 000 op enige gegewe dag binne die wentelbaan van Neptunus verbybeweeg 56 As dit reg is kan dit die geleentheid bied vir die toekomstige bestudering van interstellere voorwerpe Met ons huidige ruimtetegnologie sal nabybesoeke en omwentelings egter uitdagend wees weens hulle groot snelhede maar nie onmoontlik nie 57 Op 27 November 2018 het die sterrekundige Avi Loeb van die Harvard universiteit en n voorgraadse student Amir Siraj n soektog voorgestel na Oumuamua agtige voorwerpe wat in die Sonnestelsel vasgevang is vanwee n verlies aan wentelenergie deur n wisselwerking met Jupiter 58 59 Hulle het sentourkandidate soos 2017 SV13 en 2018 TL6 voorgestel as moontlike interstellere voorwerpe wat hier vasgevang is en dalk besoek kan word 60 2I Borisov is op 30 Augustus 2019 ontdek en is gou as n interstellere komeet geeien Dit het die Sonnestelsel uit die rigting van die sterrebeeld Kassiopeia binnegekom en sal perihelium sy naaste afstand aan die Son op 8 Desember 2019 bereik Harvard sterrekundiges meen materie en moontlik dormante spore kan oor groot afstande uitgeruil word 61 Die waarneming van Oumuamua wat deur die binneste Sonnestelsel beweeg bevestig die moontlikheid van n materiele skakel met eksoplanetere stelsels Sien ook Wysig2I Borisov PanspermiaVerwysings Wysig Bonnell Jerry Nemiroff Robert 3 November 2017 A 2017 U1 An Interstellar Visitor Astronomy Picture of the Day in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Junie 2019 Besoek op 13 Maart 2019 2 0 2 1 2 2 2 3 2 4 2 5 MPEC 2017 V17 New Designation Scheme for Interstellar Objects Minor Planet Center in Engels International Astronomical Union 6 November 2017 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Januarie 2020 Besoek op 6 November 2017 3 0 3 1 3 2 3 3 3 4 JPL Small Body Database Browser ʻOumuamua A 2017 U1 JPL Small Body Database Jet Propulsion Laboratory Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 November 2017 Besoek op 25 Oktober 2017 JPL 1 Solution date 2017 Oct 24 JPL 10 Solution date 2017 Nov 03 JPL 14 Solution date 2017 Nov 21 Rafikov Roman R 20 September 2018 Spin Evolution and Cometary Interpretation of the Interstellar Minor Object 1I 2017 ʻOumuamua astro ph EP Skibba Ramin 10 Oktober 2018 Interstellar Visitor Found to Be Unlike a Comet or an Asteroid Quanta Magazine in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 April 2020 Besoek op 10 Oktober 2018 6 0 6 1 6 2 6 3 6 4 6 5 Pseudo MPEC for A 2017 U1 FAQ File Bill Gray of Project Pluto 26 Oktober 2017 Besoek op 26 Oktober 2017 Orbital elements 7 0 7 1 7 2 Cofield Calia 14 November 2018 NASA Learns More About Interstellar Visitor Oumuamua Nasa in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 April 2020 Besoek op 14 November 2018 8 0 8 1 Watzke Megan 20 Oktober 2018 Spitzer Observations of Interstellar Object ʻOumuamua SciTechDaily com in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Oktober 2019 Besoek op 20 Oktober 2018 9 0 9 1 Harvard Smithsonian Center for Astrophysics 22 Oktober 2018 ʻOumuamua one year later Phys org Besoek op 22 Oktober 2018 10 0 10 1 10 2 10 3 10 4 Jewitt D Luu J Rajagopal J Kotulla R Ridgway S Liu W Augusteijn T 30 November 2017 Interstellar Interloper 1I 2017 U1 Observations from the NOT and WIYN Telescopes The Astrophysical Journal Letters 850 2 L36 arXiv 1711 05687 Bibcode 2017ApJ 850L 36J doi 10 3847 2041 8213 aa9b2f 11 0 11 1 11 2 11 3 National Optical Astronomy Observatory 15 November 2017 A Familiar Looking Messenger from Another Solar System Persberig Archived from the original on 16 November 2017 https web archive org web 20171116133909 https www noao edu news 2017 pr1706 php Besoek op 15 November 2017 Meech Karen et al 8 November 2017 Proposal 15405 Which way home Finding the origin of our Solar System s first interstellar visitor PDF STScI Space Telescope Science Institute Besoek op 15 November 2017 Carlisle Camille M 12 Maart 2019 Oumuamua sped up as it left the inner solar system This might be why Astronomers think a jet powered rocking motion could solve the puzzle Salon in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Maart 2020 Besoek op 12 Maart 2019 14 0 14 1 Micheli M et al 2018 Non gravitational acceleration in the trajectory of 1I 2017 U1 ʻOumuamua Nature 559 7713 223 226 Bibcode 2018Natur 559 223M doi 10 1038 s41586 018 0254 4 PMID 29950718 Krolikowska Malgorzata Dybczynski Piotr A 1 Oktober 2013 Near parabolic comets observed in 2006 2010 The individualized approach to 1 a determination and the new distribution of original and future orbits Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 435 1 440 459 arXiv 1308 0563 Bibcode 2013MNRAS 435 440K doi 10 1093 mnras stt1313 ISSN 0035 8711 Williams Matt 2 November 2018 Could Oumuamua Be an Extra Terrestrial Solar Sail Universe Today Besoek op 2 November 2018 Bialy Shmuel Loeb Abraham 26 Oktober 2018 Could Solar Radiation Explain ʻOumuamua s Peculiar Acceleration The Astrophysical Journal 868 L1 arXiv 1810 11490v4 doi 10 3847 2041 8213 aaeda8 Loeb Abraham 26 September 2018 How to Search for Dead Cosmic Civilizations Scientific American in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 April 2020 Besoek op 26 September 2018 Williams Matt 1 Februarie 2019 Oumuamua Could be the Debris Cloud of a Disintegrated Interstellar Comet Universe Today Besoek op 2 Februarie 2019 Sekanina Zdenek 31 Januarie 2019 1I Oumuamua As Debris Of Dwarf Interstellar Comet That Disintegrated Before Perihelion astro ph EP Wall Mike 16 November 2017 Meet ʻOumuamua the First Ever Asteroid from Another Star Scientific American in Engels via Space com Morrison David Maart April 2018 Interstellar Visitor The Strange Asteroid from a Faraway System Skeptical Inquirer 42 2 5 6 CS1 maint date format link 23 0 23 1 First Known Interstellar Visitor is an Oddball Persberig 20 November 2017 http www gemini edu node 12729 Besoek op 28 November 2017 24 0 24 1 Meech K J et al 20 November 2017 A brief visit from a red and extremely elongated interstellar asteroid Nature 552 7685 378 381 Bibcode 2017Natur 552 378M doi 10 1038 nature25020 PMID 29160305 25 0 25 1 25 2 25 3 Rincon Paul 20 November 2017 Bizarre shape of interstellar asteroid BBC News in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 April 2020 Besoek op 20 November 2017 26 0 26 1 Solar System s First Interstellar Visitor Dazzles Scientists Jet Propulsion Laboratory in Engels 20 November 2017 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Maart 2020 Besoek op 20 Desember 2017 27 0 27 1 Ian Sample 11 Desember 2017 Astronomers to check interstellar body for signs of alien technology The Guardian in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 April 2020 Besoek op 12 Desember 2017 28 0 28 1 28 2 28 3 Bannister M T Schwamb M E 2017 Col OSSOS Colors of the Interstellar Planetesimal 1I 2017 U1 in Context with the Solar System The Astrophysical Journal 851 2 L38 arXiv 1711 06214 Bibcode 2017ApJ 851L 38B doi 10 3847 2041 8213 aaa07c As its albedo is unknown we do not describe 1I Oumuamua as consistent with Tholen 1984 P type 1I ʻOumuamua A 2017 U1 Orbit Minor Planet Center in Engels International Astronomical Union Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Januarie 2018 Besoek op 9 November 2017 Billings Lee 11 December 2017 Alien Probe or Galactic Driftwood SETI Tunes In to ʻOumuamua Scientific American Besoek op 12 Desember 2017 So far limited observations of Oumuamua using facilities such as the SETI Institute s Allen Telescope Array have turned up nothing Enriquez J E 9 Januarie 2018 Breakthrough Listen Observations of 1I ʻOumuamua with the GBT Research Notes of the American Astronomical Society 2 1 9 arXiv 1801 02814 Bibcode 2018RNAAS 2a 9E doi 10 3847 2515 5172 aaa6c9 Wenz John 22 November 2017 The first discovered interstellar asteroid is a quarter mile long red beast Astronomy Overbye Dennis 22 November 2017 An Interstellar Visitor Both Familiar and Alien The New York Times in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 April 2020 Besoek op 23 November 2017 34 0 34 1 34 2 Beatty Kelly 25 Oktober 2017 Astronomers Spot First Known Interstellar Comet in Engels Sky amp Telescope Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Januarie 2020 Besoek op 25 Oktober 2017 Seidel Jamie 26 Oktober 2017 Alien object excites astronomers Is it a visitor from nearby star The New Zealand Herald Hein A M Perakis N Long K F Crowl A Eubanks M Kennedy R G III Osborne R 2017 Project Lyra Sending a Spacecraft to 1I ʻOumuamua former A 2017 U1 the Interstellar Asteroid physics space ph Horizons Web Interface Solar System Dynamics Group JPL Resultate verkry met die JPL Horizons On Line Ephemeris System met Soln date 2017 Nov 21 Observer Location sun Table settings 20 Observer range amp range rate 22 Speed wrt Sun amp observer At perihelion deldot 0 0 km s and VmagSn 87 km s Clark Stuart 20 November 2017 Mysterious object confirmed to be from another solar system The Guardian in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 April 2020 Besoek op 21 November 2017 Astronomers are now certain that the mysterious object detected hurtling past our Sun last month is indeed from another solar system They have named it 1I 2017 U1 ʻOumuamua and estimate it could be one of 10 000 others lurking undetected in our cosmic neighbourhood JPL Small Body Database Search Engine Constraints e gt 1 JPL Small Body Database Jet Propulsion Laboratory Besoek op 26 Oktober 2017 Wright Jason T Jones Hugh R A 2018 On Distinguishing Interstellar Objects Like ʻOumuamua From Products of Solar System Scattering Research Notes of the AAS 1 1 38 arXiv 1712 06044 Bibcode 2017RNAAS 1a 38W doi 10 3847 2515 5172 aa9f23 de la Fuente Marcos Carlos de la Fuente Marcos Raul Aarseth Sverre J 2018 Where the Solar system meets the solar neighbourhood patterns in the distribution of radiants of observed hyperbolic minor bodies Monthly Notices of the Royal Astronomical Society Letters 476 1 L1 L5 arXiv 1802 00778 Bibcode 2018MNRAS 476L 1D doi 10 1093 mnrasl sly019 42 0 42 1 42 2 42 3 Interstellar Asteroid FAQs Nasa 20 November 2017 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Desember 2019 Besoek op 21 November 2017 43 0 43 1 43 2 Fraser W C Pravec P Fitzsimmons A Lacerda P Bannister M T Snodgrass C Smolic I 9 Februarie 2018 The tumbling rotational state of 1I Oumuamua Nature Astronomy 2 5 383 386 arXiv 1711 11530 Bibcode 2018NatAs 2 383F doi 10 1038 s41550 018 0398 z Drahus M Guzik P Waniak W Handzlik B Kurowski S Xu S 1 Desember 2017 Tumbling motion of 1I ʻOumuamua reveals body s violent past astro ph EP 45 0 45 1 45 2 Bolin B T et al 2017 APO Time Resolved Color Photometry of Highly Elongated Interstellar Object 1I ʻOumuamua The Astrophysical Journal 852 1 L2 arXiv 1711 04927 Bibcode 2018ApJ 852L 2B doi 10 3847 2041 8213 aaa0c9 Meech Karen 20 November 2017 Light curve of interstellar asteroid ʻOumuamua ESO in Engels European Southern Observatory Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Desember 2019 Besoek op 21 November 2017 ʻOumuamua space cigar s tumble hints at violent past Jonathan Amos BBC News 11 Februarie 2018 Belton M J S 10 April 2018 The Excited Spin State of 1I 2017 U1 Oumuamua The Astrophysical Journal 856 2 L21 arXiv 1804 03471 Bibcode 2018ApJ 856L 21B doi 10 3847 2041 8213 aab370 We find that Oumuamua is cigar shaped if close to its lowest rotational energy and an extremely oblate spheroid if close to its highest energy state for its total angular momentum Thomas C A Trilling D E Emery J P Mueller M Hora J L Benner L A M Bhattacharya B Bottke W F Chesley S 1 September 2011 ExploreNEOs V Average Albedo by Taxonomic Complex in the Near Earth Asteroid Population The Astronomical Journal 142 3 85 Bibcode 2011AJ 142 85T doi 10 1088 0004 6256 142 3 85 ISSN 0004 6256 Modeling the light curve of Oumuamua evidence for torque and disc like shape Sergey Mashchenko Voosen Paul 20 November 2017 Updated For the first time astronomers are tracking a distant visitor streaking through our solar system Science doi 10 1126 science aar3433 Besoek op 30 November 2017 O Neill Ian 20 November 2017 Wow 1st Interstellar Asteroid Is a Spinning Space Cigar Space com in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 April 2020 Besoek op 30 November 2017 53 0 53 1 Williams Matt 20 November 2017 That Interstellar Asteroid is probably pretty strange looking Universe Today Besoek op 20 Desember 2017 It s dark and reddened surface is also an indication of tholins which are the result of organic molecules like methane being irradiated by cosmic rays for millions of years Williams Matt 24 November 2017 Project Lyra a mission to chase down that interstellar asteroid Universe Today Besoek op 20 Desember 2017 It was also determined to be rocky and metal rich and to contain traces of tholins organic molecules that have been irradiated by UV radiation Ook hier 1 by Phys org 55 0 55 1 55 2 Fitzsimmons A et al 18 December 2017 Spectroscopy and thermal modelling of the first interstellar object 1I 2017 U1 ʻOumuamua Nature Astronomy 2 2 133 arXiv 1712 06552 Bibcode 2018NatAs 2 133F doi 10 1038 s41550 017 0361 4 The discovery epoch photometry implies a highly elongated body with radii of 200 20 m when a comet like geometric albedo of 0 04 is assumed Here we report spectroscopic characterisation of ʻOumuamua finding it to be variable with time but similar to organically rich surfaces found in the outer Solar System The observable ISO population is expected to be dominated by comet like bodies in agreement with our spectra yet the reported inactivity implies a lack of surface ice We show this is consistent with predictions of an insulating mantle produced by long term cosmic ray exposure An internal icy composition cannot therefore be ruled out by the lack of activity even though ʻOumuamua passed within 0 25 au of the Sun Fraser Wesley 11 Februarie 2018 The Sky at Night The Mystery of Oumuamua Onderhoud met Chris Lintott BBC Seligman Darryl Laughlin Gregory 12 April 2018 The Feasibility and Benefits of in situ Exploration of ʻOumuamua like Objects The Astronomical Journal 155 5 217 arXiv 1803 07022 Bibcode 2018AJ 155 217S doi 10 3847 1538 3881 aabd37 Siraj Amir Loeb Abraham 2019 Identifying Interstellar Objects Trapped in the Solar System through Their Orbital Paramteters The Astrophysical Journal 872 L10 arXiv 1811 09632 doi 10 3847 2041 8213 ab042a Koren Marina 23 Januarie 2019 When a Harvard Professor Talks About Aliens News about extraterrestrial life sounds better coming from an expert at a high prestige institution The Atlantic in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Januarie 2020 Besoek op 23 Januarie 2019 Siraj Amir Loeb Abraham 29 November 2018 Identifying Interstellar Objects Trapped in the Solar System through Their Orbital Parameters Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 000 L10 arXiv 1811 09632 doi 10 3847 2041 8213 ab042a Reuell Peter 8 Julie 2019 Harvard study suggests asteroids might play key role in spreading life Harvard Gazette in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 April 2020 Besoek op 29 September 2019 Eksterne skakels Wysig Oumuamua Nasa gov A 2017 U1 vanaf 31 Oktober 2017 SETI instituut by Facebook Live Interstellar Asteroid A 2017 U1 bygewerk 7 November 2017 op YouTube tyd 3 31 min Spitzer DDT observations of the interstellar comet A 2017 U1 Caltech edu Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 November 2019 Besoek op 17 Oktober 2019 Proposal 13249 Planet 1I 2017 U1 Exoplanet eu Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 November 2017 Besoek op 17 Oktober 2019 1I ʻOumuamua by die JPL Small Body Database Wikimedia Commons het meer media in die kategorie 1I ʻOumuamua Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse WikipediaOntsluit van https af wikipedia org w index php title 1I ʻOumuamua amp oldid 2444500,